Home

Sawubona!

Ja ja, ik weet het. Het is echt schandalig laat. Ik ben alweer een paar weken in Nederland en moet nog steeds mijn avonturen van de laatste week aan jullie vertellen. Maargoed, daar gaat hij dan eindelijk…..(tromgeroffel)…..

Nou toen was het alweer de laatste maandag van mijn verblijf. Over het algemeen was maandag een rustige dag voor mij. Alleen op het einde van de dag ging ik met een moeder op de bank in de wachtruimte van Bobbi Bear zitten. De moeder was erg getraumatiseerd en huilde. Dus het enige wat ik echt kon doen, was een arm om haar heen slaan. Verder wist ik ook niet wat er aan de hand was. Later hoorde ik van Thuli dat zij dacht dat haar dochtertje seksueel misbruikt was en Thuli vroeg of ik de volgende morgen extra vroeg bij Bobbi Bear wilde zijn, om samen met moeder en dochter naar het ziekenhuis te gaan voor een onderzoek.

Sawubona!

Oké, ik moet toegeven dat ik nu wel heel erg ben. Ik schrijf mijn laatste twee weken pas wanneer ik alweer een paar dagen thuis ben. Hopelijk vinden jullie het niet minder leuk om te lezen. Aangezien ik de komende paar dagen toch rustig aan moet doen (de laatste dagen in Zuid-Afrika heb ik bronchitis opgelopen) heb ik nu alle tijd om mijn weblog alsnog te schrijven en dingen als mijn foto’s uit te zoeken. Elk nadeel heeft zijn voordeel!

Alowa!

Sorry allemaal dat ik steeds later ben met het schrijven van een weblog, maar er gebeurt hier iedere dag zoveel en net als je denkt dat je tijd hebt om te schrijven, wordt je weer opgeroepen om ergens heen te gaan. Maar ik ga nu weer een poging wagen.

Vorige week maandagochtend hadden we een hele lading brood gekregen van de plaatselijke supermarkt zakken vol brood. We zijn een rondje gaan rijden en hebben al het brood uitgedeeld. Diezelfde dag had ik weer mijn case samen met Danny van het meisje dat we in het ziekenhuis zijn wezen opzoeken. Het meisje was gelukkig al een stuk opgelucht nu ze haar verhaal had kunnen vertellen. Alleen haar moeder had er nog veel problemen mee. Zij vertelde dat op dezelfde leeftijd als haar dochter, haar dit ook was overkomen en dat ze het nog nooit tegen iemand vertelt had. Eigenlijk zouden moeder en dochter gisteren weer moeten zijn gekomen, maar ze zijn nooit komen opdagen.

Goede avond everybody!

Sawubona iedereen!

Sawubona everybody!

Hay hay allemaal!

Zo dat waren me toch eens twee spannende dagen. Eerst natuurlijk alleen reizen. Ging gelukkig allemaal goed. Alleen pas de andere vrijwilligster in Dubai gevonden in plaats van Schiphol. Maar ook dat was eigenlijk niet zo heel erg, want ik heb ondertussen met genoeg andere meiden die alleen reizen gekletst.

Nog maar 1 nachtje slapen en dan is het zover. Dan vlieg ik naar het lekkere, warme Zuid-Afrika. Ik kan haast niet wachten! Vandaag nog even bij opa op bezoek, een hopelijk reuze gezellig personeelsuitje van camping Linda en mijn tas nog even inpakken (wees niet bang ik ben al wel begonnen) en dan is het zover! Het is haast niet te geloven in de vrieskou van hier, maar het is daar ongeveer 30 graden. Het voelt toch een beetje raar om al mijn korte broeken, shirtjes, topjes en zelfs mijn bikini in te pakken.

Zo en nu even wat praktische informatie. Voor het geval jullie het leuk vinden om mij post te sturen, hebben jullie hier mijn adres:

Bobbi Bear
Volunteer: Marisa Dooge
PO Box 535
4126 Amanzimtoti
KwaZulu-Natal, South Africa

Alowa!

Over precies een week stap ik om 17:10 uur uit het vliegtuig en dan sta ik in Durban, Zuid-Afrika! Ik kan haast niet wachten tot het zover is. Maar aan de andere kant is het maar goed dat ik nog een week heb, want ik moet nog zoveel dingen kopen, uitwassen en inpakken. En dan is het natuurlijk ook nog de tijd van afscheidsetentjes, lunches en drankjes. Dus ik heb nog genoeg te doen de komende week.

Afgelopen weekend nog gezellig gegourmet met familie voor mijn vaders verjaardag en tegelijkertijd als afscheidsetentje. Samen met mijn neefje en broer een wensballon opgelaten. Hopelijk werkt hij en wordt het een hele leuke tijd in Zuid-Afrika en kom ik veilig weer thuis. Ook nog twee wensballonen gekregen. Eentje voor in Amsterdam en eentje om op te laten in Zuid-Afrika. Dus als jullie een mini-luchtballon voorbij zien komen, dan weten jullie dat ik dat ben ;-)

Hoi hoi allemaal,

Ik wilde jullie allemaal even laten weten dat er vanavond op Nederland 2 een documentaire te zien is over het project waar ik heen ga. Bobbi Bear.
Het begint om 23.50 uur tot en met 01.35 uur. Nu snap ik dat dat misschien niet de handigste tijd is om voor de meeste te kijken. Maar je kunt natuurlijk altijd nog op www.uitzendinggemist.nl kijken op een tijdstip dat jou wel uitkomt!
Het programma heet: 'VPRO Import: Pittige tantes.
In deze documantaire kunnen jullie de dames van Bobbi Bear zien. Zo is de oprichtster van Bobbi Bear te zien, Jackie, een blanke Zuid-Afrikaanse vrouw die zwarte en blanke Zuid-Afrikaanse vrouwen leerde om met seksueel misbruikte kinderen te werken en hen een veilige haven te bezorgen. Motto van de film is een uitspraak van Nelson Mandela: 'there can be no clearer revelation of a society than the way it treats its children.'.

Ja ja, het is dan eindelijk zo ver. Ik weet voor 100% zeker dat ik van 13 februari tot en met 23 maar in Zuid-Afrika zit! Ik ga daar 6 weken lang vrijwilligerswerk doen voor Operation Bobbi Bear. Operation Bobbi Bear zet zich in voor seksueel misbruikte kinderen. De organisatie redt per jaar honderden kinderen, regelt medische zorg, begeleidt ze bij het verwerken van hun trauma, vangt ze op met tijdelijke huisvesting en begeleidt ze tijdens een rechtzaak. De kinderen zijn vaak niet ouder dan zes, en hebben allemaal een verschrikkelijk trauma te verwerken.

Gister heb ik een voorbereidingsdag gehad bij Bemore. Het leek wel een collegedag, want van 10 tot 16 uur in Duitsland (ja oke, ik mag niet overdijven, Nijmegen) zitten is niet niks. Maar gelukkig was het ook reuze gezellig.